سفر به سرسبزي‌هاي تاريخ


image

image

سفر به سرسبزي‌هاي تاريخ

براي نمونه ديلمان را ادبا و آشنايان با حکيم توس به پيروي از شاهنامه او به‌عنوان سرزميني مي‌شناسند که نخستين غارنشيني انسان و کشف آتش در پاي کوه البرز در اين بخش از ايران‌زمين روي داده است.
موسيقيدنان‌‌ نيز ديلمان را گوشه‌اي در آواز دشتي مي‌دانند که براي نمونه آواز استاد بنان با شعر «چنان در قيد مهرت پايبندم / که گويي آهوي سر در کمندم» در آن خوانده شده است.
انسان‌شناس‌ها نيز بر اين باورند که ديلم نام تيره‌اي ايراني ساکن ديلمان و ديلمستان است که قدمت آن به 2هزار ‌سال پيش از ميلاد مسيح مي‌رسد.

چرا ديلمان؟

نام ديلمان ترکيبي است از سه پاره واژه ديل و ام و ان. ديل به معني جايي است که در آن دام نگه مي‌دارند و ام پسوند نمايشگر ارتفاع و بلندي است و ان پسوند مکان.
در نتيجه معني اين ترکيب جاي بلند نگهدارندگاه دام است و در حقيقت ديلمان سرزمين بلندي است که در آن دامداري مي‌گردد. اين منطقه تا قرن پنجم هجري ديلم ناميده مي‌شد و از قرن پنجم در متون نام ديلمان ديده مي‌شود و اگر پيش تر از اين نام استفاده شده بيانگر جمع اهل ديلم بوده‌است.
«ديل» به معناي ميان و درون که همان دل باشد و «لم» به معناي بيشه و جنگل است. بنابراين کلمه ديلم به روي هم به معني دل جنگل يا بيشه را دارد. البته لم معناي بوتهء تمشک نيز مي دهد.

ديدني هاي ديلمان

ديلمان اما براي گردشگر‌ها چيز ديگري است؛ جايي در شمال قله بلند درفک که بلبل‌ها‌ و سار‌هاي نگونسار مدام در مدح گل‌هاي صحرايي‌اش ناله مي‌کنند و نسيم، همزمان چشمه‌سارهاي پرشمار و چشم‌ هر مسافر‌ از راه رسيده‌اي را در اين خطه نوازش مي‌کند. در ميان طبيعت هزار رنگ پاييزي‌اش هيچ مسافري شب را در سرماي بيرون صبح نمي‌کند زيرا صاحب خانه‌هاي بومي موسوم به لته‌پوش (تخته‌سر) مردمي ميهمان‌نواز هستند که خونگرمي‌شان را به جاي توصيف بايد تجربه کرد.
جداي از مقصد، مسير نيز ديدني است. جاده آسفالته به طول حدود 40کيلومتر ديلمان را از داخل جنگلي زيبا و کوه‌هاي سرسبز به سياهکل مرتبط مي‌کند. يک جاده نيز به طول 70کيلومتر آن را از داخل رودبار در 2محل يکي در رستم آباد و ديگري در لوشان به جاده اصلي رشت – قزوين متصل مي‌کند.

تاريخ ديلمان
ديلمان، تاريخ بلندي هم دارد که شايد کمتر کسي از آن با خبر باشد. مهر استوانه‌اي يافت شده در يکي از گورستان‌هاي بخش ديلمان که گورهاي گبرها نام دارند مربوط به بيش از 5هزار سال قبل است.
اين مهر در موزه لنينگراد نگهداري مي‌ شود و يکي از هزاران آثار يافت شده در بخش ديلمان است که اکثر آنها از طريق باندهاي قاچاق عتيقه از کشور خارج شده‌اند.
قبل و حتي مدتي پس از اسلام ديلمان از غرب گيلان تا بابل مازندران (به عنوان دروازه ديلمان) و از جنوب تا قزوين گسترش داشت. سرزمين‌هاي بين دو رود سپيدرود در غرب و شيرود در شرق تا قرن ششم مرزهاي دو سوي سرزمين ديلم به شمار مي‌رفتند.
از قرن هشتم بنا بر سياست‌هاي زمان پاره‌هاي چندگانه سرزمين ديلم هر يک نامي بر خود گرفتند و ديلمان محدود به مناطقي شد که امروزه در بخش ديلمان قرار دارند.

این ورودی در News فرستاده شده است. پایاپیوند به آن را نشانه‌گذاری کنید.