نخستين بانوي رالي‌باز جهاني ايران


image

image

image

نخستين بانوي رالي‌باز جهاني ايران

زهره وطن خواه به عنوان نخستين راننده زن در تاريخ اتومبيلراني ايران سال ۲۰۰۸ به مسابقات جهاني رالي پيوست با افتخار و شوري که نشان از استقامت و شادي‌اش دارد با ما به گفت‌وگو نشست.
فرمول جديدي در زندگي براي خود ساخته بود و توانست با همان فرمول، توانمندي‌هاي زن ايراني را در جهان ثابت کند. براي رسيدن به دوردست‌ها، پيچ و خم‌هاي جاده مسابقات، درسي بزرگ بود تا بداند چگونه به سرعت از کنار مشکلات زندگي عبور کند. زهره وطن خواه سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد.
فرزند اول خانواده است و بعد از گرفتن مدرک مهندسي الکترونيک احساس کرد بايد به جست‌و‌جوي روياي کودکي‌اش بپردازد و به گونه‌اي ديگر آن‌ها را ترسيم کند. به عنوان نخستين راننده زن در تاريخ اتومبيلراني ايران سال ۲۰۰۸ به مسابقات جهاني رالي پيوست با افتخار و شوري که نشان از استقامت و شادي‌اش دارد با ما به گفت‌وگو نشست.
ياد کودکي‌ها
با همسن و سالانش تفاوت‌هايي داشت حتي در انتخاب نوع اسباب بازي هم به‌گونه ديگري فکر مي‌کرد. بازي‌هاي دخترانه را دوست نداشت همين تفاوت‌ها بود که تا رسيدن به مسابقات قهرماني جهان او را پيش برد. زهره وطن خواه مي‌گويد: هديه‌هاي دوران کودکي‌ام با تمام دختران فاميل فرق داشت هميشه توپ، تفنگ و ماشين هديه مي‌گرفتم. عروسک‌هاي بچگي برايم لذت بخش و جذاب نبود. هر وقت هم در خيابان ماشين جديدي مي‌ديدم و توجهم را جلب مي‌کرد سرم را به شيشه ماشين مي‌چسباندم تا تفاوت آن را با ماشين‌هاي ديگر بفهمم. بازي‌هاي پسرانه بهترين سرگرمي هايم بود. دور تا دور حاشيه فرش خانه مان را پيست ماشين سواري تصور مي‌کردم و با ماشين‌هاي کوچکي که داشتم مشغول بازي مي‌شدم.
اولين تجربه
اين قهرمان رالي در سن ۱۳ سالگي براي اولين بار پشت فرمان ماشين پدرش نشست و خاطره آن روز دوباره در ذهنش تداعي شد. او با شوقي در صدا از نخستين تجربه و مربي‌اش گفت و ادامه داد: هميشه کنار دست مادرم که مي‌نشستم به رانندگي‌اش خوب دقت مي‌کردم و از کار دنده و پدال گاز و ترمز سؤال مي‌کردم. مادرم راننده‌اي حاذق بود که به صورت تئوري فن رانندگي را به من آموخت. در اصل مادرم اولين مربي‌ام بود. وقتي عکس العمل‌هاي سريع و بموقع او را مي‌ديدم لذت مي‌بردم و دوست داشتم مثل مادرم فرز و زبل رانندگي کنم. وقتي ۱۳ ساله بودم به مسافرت شمال رفته بوديم پشت فرمان که نشستم احساس خوبي را تجربه کردم. هيجان زده شده بودم و دلم مي‌خواست با سرعت رانندگي کنم. بعد از آن هم دور از چشم پدر ماشين را برمي‌داشتم در خيابان‌ها دور مي‌زدم.
آموختن درس زندگي
«دوستانم مي‌گويند انگار سرعت در همه ابعاد زندگي‌ام وجود دارد. از مسابقات اتومبيلراني درس‌هاي زيادي گرفتم. ياد گرفتم در زماني که با سرعت بالا رانندگي مي‌کنم عکس‌العمل بالايي داشته باشم و بتوانم سريع تصميم‌گيري کنم. اين نکات طلايي را در زندگي شخصي‌ام اجرا مي‌کنم و توانسته‌ام با سرعت بالا در جايي که تصميم‌گيري سخت بوده است بهترين تصميمات زندگي‌ام را بگيرم.سرعت زندگي من را روي دور تند گذاشته است.»
اين قهرمان رالي بانوان از سرعت با هيجان خاصي حرف مي‌زند و مي‌گويد: در سن ۲۲ سالگي احساس کردم بايد راهي براي تخليه هيجانات دروني‌ام پيدا کنم به همين خاطر به ورزش پاراگلايدر روي آوردم و با اين ورزش هيجاناتم به اوج رسيد البته در کنار آن باشگاه تيراندازي کلت بادي رفته و سوارکاري هم مي‌کردم در آن زمان دلمشغولي هايم اين ورزش‌هاي سرشار از هيجان بود تا اين‌که در سال ۸۱ به عضويت فدراسيون اتومبيلراني درآمدم و از آن به بعد با هيجاني بيشتر شروع به تمرين کردم. همان سال در مسابقات اسلالوم در پيست شرکت کرده و مقام اول را به دست آورم و تا سال ۸۷ در مسابقات رالي، اسلالوم، کارتينگ و ريس(سرعت) شرکت کرده و مقام‌هايي کسب کردم.اما در ميان همه مسابقات توجه ويژه‌اي به رالي دارم و بيشترين مقام‌ها را در مسابقات رالي به دست آورده‌ام.
شهرتي جهاني
زهره وطن خواه به عنوان اولين بانوي تاريخ اتومبيلراني ايران به همراه يار هميشگي‌اش افسانه احمدي (نقشه خوان) راهي مسابقات جهاني رالي WRC، که در سال ۲۰۰۸ در کشور ترکيه بود، شد. وي در اين مسابقات در کلاس A7 مقام چهارم را کسب کرد و قبل از برگزاري مسابقات جهاني در ماه آوريل همان سال همراه سه تيم از ايران که همگي مرد بودند در مسابقات قهرماني اروپا ERC، در کلاس بانوان مقام سوم را کسب کرد.
اين قهرمان رالي مي‌افزايد:‌ تاکنون ۶ مرتبه در مسابقات ريس(سرعت) به عنوان تنها شرکت‌کننده زن در کلاس ۱۴۰۰ GT، شرکت کرده‌ام و همه رقيبانم مرد بوده‌اند ۵ بار اول و يک‌بار هم مقام دوم را به دست آورده‌ام. تمايل زيادي به محک زدن توانايي‌ام در مسابقات کارتينگ داشتم اما تا سال ۸۲ هيچ زني شرکت نکرده بود. وقتي اين موضوع را با رئيس فدراسيون در ميان گذاشتم ابتدا تصور مي‌کرد بعد از چند روز خسته مي‌شوم و پي کار را نمي‌گيرم اما بعد از چند هفته تمريناتم را به‌طور جدي شروع کردم و با پشتکار تمرين مي‌کردم تا بتوانم کمبودها را جبران کنم حتي بيشتر از مردان هم کار مي‌کردم که در مسابقات کشوري باز هم تنها شرکت‌کننده زن بودم و خدا را شکر مي‌کنم که مقام سوم را در کارنامه موفقيت‌هايم به ثبت رساندم.
وي در ادامه با بيان اين‌که ترس، مفهومي عجيب و غريب است مي‌گويد: واقعاً سر نترسي دارم و اين ويژگي از کودکي با من بوده است. جسارت تنها چيزي است که هميشه داشته‌ام البته اين دو واژه در هر دوره سني متفاوت است و ديدگاه‌هاي ۲۲ سالگي‌ام با الان فرق مي‌کند. در زندگي شخصي‌ام احساس مي‌کنم که هميشه مسيرهاي طولاني‌تر را با سرعت بيشتري پيمودم تا زودتر به خواسته‌ام برسم. چون در آن زمان تنها شرکت‌کننده زن بودم براي اثبات توانمندي هايم مجبور بودم به سختي تمرين کنم. تمام وقت و انرژي‌ام حتي روزهاي تعطيل و جمعه را به تمرين اختصاص مي‌دادم و آسيب‌هاي جسمي شديدي ديده بودم اما دست از علاقه‌ام نکشيدم تا بتوانم خودم را بالا کشيده و به موفقيت‌هاي جهاني برسانم. تفاوت بسيار مهمي که اين رشته با رشته‌هاي ورزشي ديگر دارد اين است که در اغلب رشته‌هاي ورزشي اگر فرد يک اشتباه مرتکب شود فقط يک امتياز را از دست خواهد داد ولي در مورد مسابقات اتومبيلراني نخستين اشتباه، آخرين اشتباه است و با از دست دادن جان مساوي است. در رالي در ارتفاعات و پيچ و خم جاده اگر يک اشتباه يا يک فرمان چپ و راست اشتباه از من سر بزند ممکن است از مسير جاده منحرف شده و به دره سقوط کنم.

این ورودی در News فرستاده شده است. پایاپیوند به آن را نشانه‌گذاری کنید.