دانشمنداني که به جرم زن بودن از جايزه نوبل محروم شدند(قسمت اول)


جاسلين بل برنل:

جاسلين بل برنل

بل برنل در سال 1943/1322 در ايرلند شمالي به دنيا آمد و 24 سال بعد زماني که دانشجوي کارشناسي ارشد ستاره‌ شناسي راديويي در کمبريج انگلستان بود، پالسارها (تپ اخترها) را کشف کرد.
تپ‌اخترها بقاياي ستارگان عظيمي هستند که به ابرنواختر تبديل مي‌شوند. آنها طي زمان به ستارگاني بسيار چگال تبديل خواهند شد. بل برنل موفق شد با بررسي سيگنالهاي ارسال شده توسط چرخش اين سيارات که در بيش از 4.8 کيلومتر کاغذ به وسيله تلسکوپ راديويي که خودش نيز در ايجاد آن همکاري کرده بود، ثبت شده بود به وجود تپ‌ اخترها پي ببرد.
يافته‌هاي او موضوع جايزه نوبل فيزيک سال 1974/1353 بود که از سوي آکادمي علوم سوئد به آنتوني هويش که سرپرست بل برنل بود و مارتين رايل، يکي ديگر از ستاره‌شناسان راديويي دانشگاه کمبريج اهدا شد!
اين رفتار ناعادلانه موجي از همدردي را براي بل برنل ايجاد کرد؛ اما خود او در مصاحبه با نشنال جئوگرافيک مي‌گويد:

«آن زمان مردم فکر مي‌کردند در محيطهاي علمي هميشه يک مرد هست که فکر مي‌کند و گروهي از دستياران را که تنها وظيفه اجراي دستورات او را به عهده دارند، هدايت خواهد کرد».
بل برنل معتقد است برغم همدردي با او و اينکه ديگران مي‌دانستند در کشف تپ‌ اخترها پيشرو بوده، هنوز هم دارد طعم تبعيض جنسيتي را مي‌چشد.

او مي‌گويد:

«به من کمتر مشاغل تحقيقاتي پيشنهاد مي‌شد. بسياري از موقعيت‌هايي که به عنوان يک متخصص اخترفيزيک داشتم در حوزه آموزش، کارهاي اجرايي و مديريتي بود. ايجاد تعادل ميان کار و خانواده هم بسيارسخت بود و بخشي از آن به اين برمي‌گشت که مرخصي زايمان به مادران داده نمي‌شد».
او تمام اين سالها تلاش کرده براي زنان در محيطهاي آکادميک شرايط بهتري را فراهم کند. بل برنل مي‌گويد دانشگاههايي هستند که شرايط بهتري را براي پژوهشگران زن فراهم مي‌کنند؛ اما تمام سيستم آموزش و پژوهش بايد شيوه متعادلتري را در پيش بگيرد.
او اخيرا هدايت گروهي را در انجمن سلطنتي ادينبورگ به عهده گرفته که بر شيوه‌هاي افزايش تعداد زنان محقق در شاخه‌هاي متعدد فناوري، مهندسي، علوم و رياضي تلاش مي‌نمایند.

استر لدربرگ:

استر لدربرگ

استر لدربرگ در سال 1922/1301 به دنيا آمد تا پايه‌گذار تحقيقات آتي در زمينه وراثت ژنتيکي در باکتري‌ها، ساماندهي بيان ژن و نوترکيبي باشد.
او به عنوان يک ميکروبيولوژيست بيشتر براي کشف ويروسي که مي‌تواند باکتري‌ها را آلوده کند و باکتريوفاژ ناميده مي‌شود، شناخته شده است. علاوه بر اين خانم لدربرگ زماني که همراه با همسرش جاشوآ لدربرگ روي باکتري‌ها کار مي‌کرد، موفق شد شيوه ساده‌اي را براي انتقال آنها از يک پتري‌ديش به ديگري ابداع کند که هنوز مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
جاشوآ لدربرگ که در سال 1958/1337 همراه با جورج بيدل و ادوراد تاتوم جايزه نوبل پزشکي را به خود اختصاص داد، بخشي از موفقيت خود را مديون اين تکنيک تازه بود.
استنلي فالکوف، استاد بازنشسته ميکروبيولوژي دانشگاه استنفورد مي‌نويسد: «خانم لدربرگ به دليل کشف باکتريوفاژ لاندا، فاکتور باروري و مخصوصا تکنيکي براي کپي کردن باکتري‌ها در پليت‌هاي تازه شايسته بردن اين جايزه بود»؛ اما مي‌دانيم که آن را دريافت نکرد.
فالکوف که در استنفورد با خانم لدربرگ همکار بوده، در مراسم يادبود او در سال 2006/1385 مي‌گويد:

«او با چهره‌هاي ديگر تبعيض نيز مواجه بود. لدربرگ مي‌بايست براي اينکه به عنوان يک دانشيار پژوهشي کار کند، با سيستم مبارزه کند، در حالي که استاد تمام بود. آن سالها سال‌هاي سختي براي زنان پژوهشگر بودند».

gd

یک دیدگاه برای ”دانشمنداني که به جرم زن بودن از جايزه نوبل محروم شدند(قسمت اول)

  1. بعد میگنن که هیچ فرقی بین زن و مرد وجودنداره! اگر نداره چرا مردا حق اینا رو خوردن و چرا مسئولین نوبل حق اونا بهشون ندادن؟!

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.